Obscure Sphinx pierwszy raz widziałam równo pół roku temu, o TU. I dokładnie tak, jak wtedy, zespół spowodował, że poczułam się…hm, jakby to ładnie ująć – emotionally raped 😉 Obdarta ze skóry do żywego mięsa, do sedna mojego jestestwa, wyzuta, wypluta i zmuszona do poskładania tego w całość. Nie wiem, czy o to chodziło, ale takie właśnie miałam odczucia 😉 …
Amorphis. Pomimo tego, że to zespół ze słonecznej Finlandii, jakoś nigdy nie było mi po drodze do ich dyskografii. Omijałam ją szerokim łukiem i naprawdę trudno mi powiedzieć, czemu. Przyznaję otwarcie i bez bicia, że był to ogromny błąd. Niedzielny koncert w Progresji mnie po prostu oczarował – do tej pory magluję non stop 3 kawałki ze Skyforger i zastanawiam …
Na początku był zespół NahemaH. Z Hiszpanii. Na który nie dojechałam. Podobno nawet fajny, muzycznie podchodzący pod Katatonię, Opeth itp, choć nie byli się w stanie sami za bardzo określić. Dojechałam za to na drugi support, jej! Był nim Leprous z Norwegii. Na początku dość dziwnie brzmieli – mieszanka progresywnego metalu, wokalista na klawiszach, trochę pogmatwane dźwięki ale w miarę …
Podczas gdy większość znajomych fotografów poszła do Hard Rock Cafe robić zdjęcia 20.leciu Corruption, pozostała garstka udała się na koncert Doro. I myślę, że nie mamy czego żałować 🙂 Zawsze mówiłam, że wszyscy dwudziestolatkowie (i nie tylko) powinni zazdrościć siły i energii Wojtkowi Hoffmannowi. Od dzisiaj będę dodawać, że dwudziestolatki powinny zazdrościć jej Doro 😉 Ta kobieta, która zbliża się …
Supportem przed Doro była powstała w 95′ włoska grupa Merendine. Grupa wypadła całkiem całkiem, występując na początku koncertu w maskach a’la V for Vendetta, a następnie rozkręcając zebraną pod sceną publikę swoim energicznym graniem. Tzn próbowała rozkręcić, bo 8/10 publiczności przyszło dla Doro i olało koncert supportu 😉 Panowie jednak nie dali tego po sobie poznać i wypadli naprawdę bardzo …
To była moja pierwsza styczność z Finntrollem i muszę przyznać, że ostro mnie zaskoczyli: spodziewałam się skocznej, bardziej pozytywnej muzyki folkowej w stylu Turisas, a tu proszę: ciężki black metal, i to śpiewany po szwedzku. Nie było mi dane ujrzeć zespołu z byłym wokalistą, Tapio Wilską, tak więc nie mam porównania, czy Mathias Lillmåns sprawuje się równie dobrze czy nie, …
Wieczór Folktrollu w Progresji 😉 Do Polski zawitał objazdowy festiwal Heidenfest, w ramach którego obejrzeliśmy szkocką grupę Alestorm, rosyjską Arkonę, norweski Trollfest, islandzki Skálmöld oraz ostatnią grupę przed headliner’em – fiński Turisas. Zespół z Hämeenlinny zagościł już u nas bodajże 2 lata temu przy okazji koncertu z Moonspellem i Cradle of Filth – od tego czasu sporo wody już upłynęło …
Po wspaniałym występie Hoven Droven myślałam, że nie może być już lepiej. Ale było 🙂 Naszym oczom ukazała się bowiem prawdziwa uczta zmysłów, czyli niemiecki Corvus Corax. I to było prawdziwe szoł! 😀 Wspaniałe, stylizowane na średniowieczne instrumenty, kolorowe ciuszki, energia i radość bijąca ze sceny a także super kontakt z publicznością sprawiło, że Corvus Corax rozwalił mnie na łopatki. …
5. dzień Skrzyżowania Kultur był nieco inny od pozostałych dni festiwalowych, bowiem tego dnia pod namiotem festiwalowym rozległy się dźwięki rockowo-folkowo-punkowe. Czyli w końcu można było się poczuć jak ryba w wodzie 😉 Pierwszą grupą tego dnia był szwedzki Hoven Droven, świętujący w tym roku swoje 20. lecie. I przyznaję bez bicia, że pozytywnie mnie ta grupa zaskoczyła. Szwedzi prezentowali …
Kolejną artystką drugiego dnia festiwalu była charyzmatyczna i nietuzinkowa Mercedes Peón. Artystka awangardowa, inspirowana śpiewem kobiet z Costa Da Morte, nawiązująca do dawnych utworów polirytmicznych po motywy eklektyczne, będąca kompozytorką, muzykiem i producentem w jednym. Jej występ był dość niecodzienny – Mercedes grała i śpiewała przy słabiutkim oświetleniu, wykorzystując m.in. niewielki zestaw perkusyjny, dudy, tamburyn czy też klarnet (?). A …