Jako drugi (dla mnie 😉 na scenę wręcz wyskoczył piaseczyński Kabanos. Widziałam ich pierwszy raz na oczy i trochę żałuję – ich występ był bowiem najbardziej energetycznym koncertem tego wieczoru, głównie za sprawą wokalisty, Zenona Kupatasy ;). Ale jego koledzy dzielnie dotrzymywali mu kroku 😉
Warszawa doczekała się w końcu swojego festiwalu. Już po raz drugi w Proximie Robert Gajewski zaserwował nam kolejną edycję Warszawy Brzmi Ciężko – festiwalu, który prawdopodobnie na stałe wpisze się w imprezowy kalendarz stolicy. W tym roku zagrało 10 kapel – pierwsza z nich, R.O.I., wystartowała o zabójczej dla mnie godzinie 15.30. Po niej zagrały Another Source of Light i …
I na koniec pracowitego weekendu prosto z cieplutkiej Florydy – Iced Earth! Oraz ich nowy wokalista, Stu Block, który o, np. tutaj pokazuje, że wokaliści najpierw powinni się nauczyć dobrze śpiewać, a dopiero potem polegać na efektach 😉 Stu miał zresztą zdaje się tego dnia urodziny, bo fani zespołu wręczyli mu prezent – gitarę na baterie 😉 I chociaż Stodoła …
I koncert gwiazdy wieczoru – Illusion. Jeden z trzech, które odbyły się w tym roku. I przyznaję z ręką na sercu, że jeszcze nigdy nie widziałam, żeby na koncert polskich zespołów przyszło tylu ludzi. Co prawda Torwar nie pękał w szwach jak w przypadku koncertu Kravitza, ale tak na oko 3/4 biletów poszło. Podobnie jak w przypadku poprzedniego posta rozpisywać …
Z lekkim poślizgiem, ale są! Fotki Flapjack – trzeciej grupy piątkowego wieczoru, grającej zaraz przed Illusion. Czyli połączenie charyzmatycznego wokalisty- Guzika oraz znanych z innych zespołów limaka i Jankiela . Mieszanka wybuchowa 🙂 Koncert kapitalny i zakręcony, ale nie będę się rozpisywać, bo fotek jest tyle, że głowa mała. Enjoy!
Jakoś tak już jest, że jak jest mało koncertów w miesiącu to człowiek narzeka, a kiedy nagle robi się ich mega wysyp to najpierw jest szał ciał, a potem entuzjazm opada dramatycznie. Właśnie to się wydarzyło zaraz po koncercie JMJ – chęć do postprocesu fotek zmalała do wszelkich możliwych granic i zdjęcia leżały zapomniane na dysku przez prawie 4 dni. …
No cóż ja mogę napisać na temat tego koncertu, co nie będzie bardziej niż oczywiste? :> Może tak: chociaż muzyka instrumentalna i post-rock to coś, co od dawna mnie w mniejszy lub większy sposób kręci, to jakoś nigdy nie mogłam trafić na koncert Tides From Nebula. Widziałam za to projekt poboczny gitarzysty i perkusisty – Sands of Sedna, których szczerze …
Drugim supportem przed występem Tides From Nebula (bo pierwszym była Licorea, na którą oczywiście NIE ZDĄŻYŁAM) była kapela, o której do tej pory wiedziałam bardzo mało – New Century Classics. Powstali 5 lat temu, grają post-rocka i w 2009 r. okrzyknięci zostali drugim najlepiej zapowiadającym się zespołem roku. Zespół używający nie tylko gitar, ale i wiolonczeli i skrzypiec 🙂 Szczerze …
Trivium w Progresji. Tak powinien wyglądać dobry koncert. Ale first things first – najpierw zagrała kapela Frontside, na którą dojechałam, ale o tyle za późno, że nie zdążyłam już wejść do fosy. Bo koncert zaczął się (o zgrozo!) o czasie 😉 Frontside wypadli fantastycznie – tłum szalał, tworzył circle pity, ochroniarze co i rusz ściągali płynących na rękach fanów. Słowem …
Crippled Black Phoenix również widziałam równo pół roku wcześniej – o TU. Wybrali sobie trochę kiepski dzień na koncert 😉 bo tego samego wieczoru grał pan Krawiec, przez co być może kilka osób wybrało Torwar zamiast Progresji. W samej grupie odbyły się chyba jakieś przetasowania personalne – na klawiszach grała inna pani, no i brakowało skrzypiec. Z fotograficznego punktu widzenia …