W piątkowy wieczór w Herezji zespół NOKO promował swoją debiutancką płytę – „NOKO”. Koncert pierwsza klasa, muza pierwsza klasa, tylko parę dodatkowych światełek by się przydało 😉 Gitary mocne, dół dobry, Jurgen śpiewał czysto i mocno, także z ogromną przyjemnością się ten koncert oglądało i słuchało. A np. TU można posłuchać jednego z kawałków. Koko NOKO spoko 😉
Tak, to jedyne zdjęcie z Linkin Park, które mogę wrzucić 😀 Czyli publiczność, która w momencie wyjścia zespołu na scenę wyciągnęła setki komórek 😉 Reszta fotek będzie w kolejnym numerze Metal Hammera, podobnie jak i relacja, także bądźcie cierpliwi 😉
Kto z nas nie pamięta takich hiciorów jak „Stupid Girl” albo „I’m only happy when it rains”? I m.in. te kawałki usłyszeliśmy wczoraj na Orange Warsaw Festival, gdzie Garbage grało przez bodajże 1,5h. Tłum możę nie do końca był jakoś super rozentuzjazmowany, bo po Garbage występowali Linkin Park, ale z pewnością wiele osób było zadowolonych z ich koncertu.
No i czas na osobiste podsumowanie. Mastodon i Gojira wymiotły, z przewagą tego drugiego. Slayer – wiadomo, mistrzowie, ale mam wrażenie, że ustąpili miejsca dwóm poprzednim. W moim odczuciu rzecz jasna. 3 dni ostrej roboty, pierwszego dnia w lekkim deszczu, drugiego w zimnie, bez walki ze zmęczeniem też się nie obyło. Organizacyjne mocna klapa, co widać na paru poniższych fotkach …
MASTODON. Na ten koncert czekałam pół roku. Zdecydowanie wydarzenie numer jeden roku pańskiego 2012 (do tej pory, bo w lipcu koncert Faith No More ;). Dla mnie koncert-bomba, zobaczyłam grupę z mojej top trójki na żywo po raz drugi, ale dopiero pierwszy raz mogę wrzucić ich foty na stronę. Dlatego specjalnie dla wszystkich tych, którzy nie lubią dużej ilości zdjęć …
I nadszedł długo oczekiwany, trzeci dzień Ursynaliów. Oczekiwany ze względu na dwie wielkie kapele: francuską Gojirę i amerykański Mastodon. Gojira zmiażdżyła scenę doszczętnie. Muzycznie była to najcięższa kapela tego wieczoru i z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że wypadli znacznie lepiej niż Slayer 🙂 Byli również znacznie bardziej ruchawi 😉 Nowa płyta, L’enfant Sauvage, promowana przez utwór o tej samej nazwie …
I gwiazda wieczoru – fiński zespół Nightwish. Zdaje się, że pierwszy raz w Polsce (albo pierwszy raz od bardzo długiego czasu). Można było się spodziewać, że Finowie postawią na show, ale chyba ilość ognia i dymu zaskoczyła wszystkich 😉 Całość ogólnie bardzo fajnie wypadła, ale przyznaję z ręką na sercu, że choć ani fanką Nightwisha ani Tarji nie jestem, to …
Trzeci w kolejce: Illusion, na którym większość z nas już była totalnie padnięta (prawie godzinny obsuw w rozpisce ciągnący się od kilku godzin plus straszliwy ziąb dały o sobie znać). Panom na scenie też było zimno, co widać 😉 Ale publika raczej nie narzekała, po secie In Flames Illusion również dało czadu 😉
Druga z kapel, szwedzki In Flames, który po raz pierwszy widziałam parę lat temu w Progresji, to było już totalne szaleństwo. Totalne. Publiczność zachęcona przez Andersa („popatrzcie na tych panów w żółtych i zielonych kamizelkach, ewidentnie się im nudzi” itp 😉 w pewnym momencie dosłownie przelewała się przez ręce ochrony. Zrobiłam parę fot, ale nie oddają uroku tego momentu, więc …
Drugi dzień festiwalu zaczął się dla mnie występem My Riot i przyznaję szczerze, że ich występ był dla mnie dość dużym zaskoczeniem (bom wcześniej ani ich, ani Sweet Noise na żywo nie widziała). Glaca latał po scenie jak oszalały, wskakiwał na kolumny, rzucał się w publiczność i na pewno podniósł poziom adrenaliny paru ochroniarzom 😉 Reszta zespołu wyszła na scenę …