Koncert SBB był dość ciekawą odmiennością od tego, co widzę zazwyczaj na koncertach – przede wszystkim słuchacze w przeważającej większości siedzieli na krzesełkach. Dodatkowo 'fosa’ była ogrooooomna. No i ładnie zaświecili, i nawet dym nie denerwował. Miło, spokojnie i przyjemnie. Fotki poniżej – enjoy!
A zaraz po Arch Enemy trzeba było zbierać manatki i lecieć w te pędy do Progresji, na koncert kanadyjskich trash-metalowców – Annihilator. Było równie żywiołowo, co na Archach, publiczność dopisała, więc panowie koncert na pewno zaliczają do udanych.
26go października w Stodole zagrała szwedzka kapela Arch Enemy, w której na wokalach występuje nie taka straszna, jakby się mogło wydawać, Angela Gossow. Paręnaście fotek poniżej. Enjoy!
Apocalyptica wcale nie jest fińska. Tak często odwiedzają nasz kraj, że można ich uznać za Polaków. Niedługo w sumie mogliby się nawet starać o obywatelstwo. Nie wiem, ile razy już u nas byli, ale ja ich widziałam już chyba z 5 razy, m.in. TU i TU. Tym razem byli bez Antero, ale za to znowu z Tipe, który zresztą nadmienił, …
Supportem przed koncertem Apocalyptici była brytyjska grupa LivingSton. I muszę przyznać, że był to bardzo fajny supporcik. Lekkie, rockowo-popowe granie, szalejący na scenie wokalista (clue wieczoru: podnoszenie grającego gitarzysty 😉 Co prawda z tego co widziałam większość publiki tylko przytupywała nóżką i obyło się bez większych szaleństw, ale przynajmniej udało im się zatrzymać publiczność przed sceną 😉
Gwiazdą Rebellion Tour vol.II był Decapitated. Który fociłam już w Krakowie. Nie ma się co dużo rozpisywać: chłopcy dali czadu. I zafundowali nam niespodziankę w postaci gościnnego występu Oriona ^^ Fotki poniżej.
Przy okazji Rebellion Tour vol. II zaliczyłam lekką wtopę, bo generalnie dojechałam dopiero na dwa ostatnie zespoły. A grało ich 6 :> I do tego ominął mnie występ Christ Agony, gdzie na bębnach gra mój znajomy. Ktoś zna jakiś dobry przepis na spóźnialstwo? 😉 Ok, najpierw parę fotek z Hate, które kompletnie mnie nie porwało niestety. I mam wrażenie, że …
Dillinger Escape Plan był (dla wielu) niekwestionowaną gwiazdą tego wieczoru. Choć w międzyczasie w Stodole grał Limp Bizkit, DEP zdołał przyciągnąć do Progresji całkiem spory tłum. I choć warunki do fotografowania były gorsze niż na supportach, panowie dali ostrego czadu, m.in. wspinając się na kolumny na scenie lub rzucając się na tłum ludzi (np z gitarami w ręku ;)))
Kanadyjski Cancer Bats to grupa dla mnie kompletnie nie znana, i jakoś nie specjalnie do mnie na koncercie trafiła. Ale przyznać im trzeba, że mają wyjątkowo skocznego wokalistę, który praktycznie non stop fikał po scenie 😉
The Ocean Collective to grupa, którą pierwszy raz zobaczyłam i usłyszałam rok temu, na Show No Mercy, o WTEDY. Od tej pory ta kapela jest w piątce moich najulubieńsiejszych. I muszę przyznać, że zeszłoroczny koncert wypadł chyba ciut lepiej (nie, nie tylko za sprawą byłego wokalisty :P) Ale panowie grali wtedy większość kawałków z przegenialnej płyty Precambrian, natomiast teraz promowali …