…czyli rzeź niewiniątek. Boża owieczka pokazała bowiem, na co ją stać, a Progresja chyba dawno nie widziała tylu ludzi zgromadzonych w jej obrębie. Pot się lał strugami, publiczność szalała a wraz z nią szalał na scenie sam zespół i mój AF przez zaparowane szkła 🙂 Parę foteczek poniżej.
A w sobotę wieczorem pojechałam na koncert włoskiej grupy Aucan. Powiększenie nie było zbytnio zapełnione, ale za to Aucan wyczarowało naprawdę fajny klimacik. Trio z Włoch wyczarowało z gitar, perki i klawiszy muzykę pełną ciężkich riffów i ściany elektroniki. Aż szkoda, że tak mało osób się na koncercie zjawiło 🙁
W gronie fotografów koncertowych HRC słynie przede wszystkim z tego, że kiepsko robi się tam foty, bo mają fatalne światła. Wyposażona więc w 50mm f/1,4 oraz na wszelki wypadek lampę błyskową skierowałam swoje szanowne 4 litery do przybytku amerykańskiej komercji, gdzie wśród zapachu smażonych frytek i sosu barbeque występował tego wieczoru Closterkeller.
A Fire Inside i ich energetyczny występ.
Ocean supportował środowy koncert AFI. Muzycznie mnie nie przekonali, więc i rozpisywać się zbytnio nie będę, więc wrzucam kilka fotek i przechodzę do clue wieczoru.
Pamiętam te czasy, kiedy to 10 lat temu w Proximie Katatonia grała razem z Opeth, i kiedy to w klubie było jakieś 40 osób. Pamiętam też koncert w 2004 r. Tavastii w Helsinkach, gdzie osób było co prawda sporo, ale jakoś tak niemrawo się bawiły. Potem były koncerty w krakowskim Studiu i bodajże jeszcze jeden we Wrocławiu, na których mnie …
Niestety po występie Long Distance Calling warunki oświetleniowe nie uległy żadnej zmianie, czyli generalnie było ciemno jak nie powiem gdzie, a do tego na scenie panowało wszechobecne niebieskie i różowawe światło, bleh. Jak się później okazało stan rzeczy nie uległ również zmianie na Katatonii, a szkoda. Anyway, Finowie ze Swallow The Sun, choć byli moimi faworytami spośród obu supportów, zdecydowanie …
Long Distance Calling czyli niemiecka grupa wykonująca coś w rodzaju instrumentalnego post rocka, choć sami zainteresowani rękami i nogami bronią się przed jakimkolwiek zaszufladkowaniem. Zresztą wywiad z nimi, a dokładnie z Reimutem, przeczytać będziecie mogli w nowym Metal Hammerze, gdzie pogadaliśmy sobie trochę na temat muzyki instrumentalnej i przeszkód, które stoją na drodze tego typu grup. Sama grupa wypadła dość …
No i zespół Turbo, na którym zakończyłam tego wieczoru fotografowanie Rock Metal Festu. Znaczy się szalenie dużo fot zrobiłam, bo uwieczniłam aż dwa zespoły 😀
W ramach zasady „lepiej późno, niż wcale”, którą zresztą praktykuję od dobrych sześciu miesięcy, wrzucam spóźnione foty z Rock Metal Festu, który odbył się 20go marca w Krakowie. A właściwie nie z festu, tylko z koncertu dwóch grup: Turbo i uwiecznionych poniżej Decapitated. Acha, po tym koncercie na pewno nie zrobię w przyszłości jednej rzeczy, a mianowicie nie będę narzekać …