Na Unholy Carnival Tour zjawiłam się głównie z dwóch powodów: pierwszy nazywał się Lost Soul, a drugi Vesania. Ciekawiło mnie bowiem, jak obie grupy wypadają na żywo. I szczerze mówiąc troszkę się rozczarowałam. Lost Soul nie podpasował mi niestety muzycznie, i brakowało mi trochę jakiegoś klimatu na scenie. Kawał dobrej roboty, owszem, ale jakoś tak bez iskry.
Występ IAMX to była już zupełnie inna bajka. Szczególnie w kwestii oświetlenia – myślę, że IAMX spokojnie zajęliby wysokie miejsce w konkursie na najciemniejszy koncert, zaraz obok Ulvera albo Fields of the Nephilim 😉 Z tego powodu fotek za dużo nie ma 🙁
Dawno nie widziałam tak fajnego supportu. Noblesse Oblige, duo składające się z francuskiej aktorki i piosenkarki Valerie Renay oraz niemieckiego producenta Sebastiana Lee Philippa było zaskakujące. Część muzyki leciała bezpośrednio z laptopa, żywa była tylko gitara i pojawiające się w niektórych utworach bębny. Muzyka była ciekawa, pełna dziwnych dźwięków, pełna niepokojących tańców Valerie a dodatkowego smaczku dodawały ładne światełka. Naprawdę …
Lubię takie koncerty jak ten, który dał Pendragon. Nawet jeśli nie do końca słucham twórczości danego zespołu. Pendragon bowiem to jedna z tych grup, które autentycznie dobrze się bawią w trakcie występu i mają przy tym doskonały kontakt z publicznością. Moim ulubieńcem tego wieczoru był charyzmatyczny perkusista, Scott Higham, którego po prostu nie dało się nie fotografować co chwilę 😉 …
Andy Sears supportował Pendragon przed ich piątkowym występem w warszawskiej Progresji. Był to w sumie dość ciekawy support, bo praktycznie cała muzyka – oprócz elementów klawiszy – leciała z iPhone’a 😉 Muzycznie średnio mi podpasował, ale za to bardzo fajnie mu zaświecili…Ach, gdyby tak samo świecili na Pendragon…
Slayer w Łodzi, czyli jak na razie koncert 2011 roku. Kto nie był, ten niech żałuje! Megadeth też dało radę, dali naprawdę energetyczny szoł, natomiast Vader nie pasował tam w żaden sposób niestety. Zdjęcia z koncertu do obejrzenia w czerwcowym numerze Metal Hammera, tutaj mogę wrzucić tylko to 😉
No i przedostatni zespół WBC, choć dla mnie okazał się być ostatnim, bo następnego dnia by „TEN” koncert. A więc Antigamy niestety już nie zobaczyłam, wolałam się wyspać, sorka 😉 Indukti nie zawiodło, choć podejrzewam, że na dłuższych koncertach wypadają znacznie lepiej (ze względu na długość utworów).
Jako przed-przedostatni wystąpił sprawca tego całego zamieszania, czyli Robert Gajewski. Tym razem w trochę odmiennej stylizacji, bo nie z zespołem Carnal, a z Licoreą, grającymi tego wieczoru najciężej, najmroczniej i najbardziej depresyjnie. I takie są w sumie zdjęcia. Enjoy!
Hedfirst nikomu przedstawiać nie trzeba, mam zresztą wrażenie, że to specjalnie dla nich przyszła spora część osób, bo jakoś po ich występie tłumek pod sceną się troszkę przerzedził. Koncert był generalnie genialny i energii panom zdecydowanie nie brakowało 😉